پيش از آنكه سخن من به پايان برسد گفت : آرى رسول خدا فرمود : ثواب نماز خواندن در مسجد من هزار برابر ثواب خواندن نماز در مكانهاى ديگر است ، مگر مسجد الحرام كه فضيلت خواندن نماز در آنجا هزار برابر فضيلت نماز در مسجد من است « 1 » . گفتم : در بيان كردن اين حديث بر من پيشى گرفتى و منظور من همين روايت است ، كجاى اين كارها شرك حساب مىشود ؟ . گفت : اگر نمازگزار نماز بخواند درحالىكه معتقد باشد كه ثواب و پاداش از طرف صاحب قبر براى او در نظر گرفته مىشود ، اين شرك است . گفتم : اولا ، در داشتن اين عقيده صرف‌نظر از صحت و سقم آن هيچ شركى نهفته نيست زيرا معناى شرك آن است كه انسان براى خداوند به غير از خودش شريك و همتايى قائل باشد و اين غير از آن است كه انسان عقيده داشته باشد كه فلان مقبره به واسطه كسىكه در آن دفن شده ، شرافت و امتياز خاصى كسب نموده است . ثانيا ، زمين قطع‌نظر از صاحب قبر داراى چه فضيلتى مىتواند باشد ؟ تمام قسمتهاى زمين باهم برابرند فقط بعضى از مكانها به واسطه اشخاصى كه در آن دفن شده‌اند داراى فضيلتند لذا مىگويند : « شرف المكان بالمكين »

--> ( 1 ) . نگاه كنيد به مسند احمد : 2 / 155 ح 6436 ، شعب الايمان : 3 / 487 ح 4147 ، مجمع الزوائد : 4 / 6 - 7 ، فتح البارى : 3 / 67 ، شرح نووى بر صحيح امام مسلم : 9 / 163 ، الديباج : 3 / 428 ح 1396 ، شرح الزرقانى : 2 / 4 ، تحفة الأحوذى : 10 / 294 ، كنز العمال : 12 / 195 .